Hej  Sverige  goddag

                                                                                                          Hallo Zweden goeie dag...

 

      20 – 28 augustus  2007 (Falsterbo - Zweden)

 

  

Op 20 augustus... 
vertrokken de drie gebroeders Jacobs ( Lowie, Herman en Jos) met Jean Jordaens voor een tiendaagse vogeltocht naar Falsterbo in het zuiden van Zweden. Jean had de auto met de grootste koffer en was het dus snel duidelijk met wiens auto we zouden rijden.

Om 5u30 in de vroege morgen was iedereen gepakt en gezakt voor de tocht van 900 km naar het vogelrijke gebied ten zuiden van Malmö, Falsterbo en omgeving.

Falsterbo is gelegen op een schiereiland in de zuidwestelijke punt van Zweden waar in het najaar tijdens de vogeltrek honderden vogelliefhebbers zich verzamelen om de indrukwekkende migratie van allerlei soorten vogels gade te slaan.
Op deze peninsula komen duizenden vogels samen voor de grote oversteek naar het vasteland voor hun tocht verder naar het zuiden.

Zowel de eenzame vliegende zwerver als de grote groep van honderden vogels wordt met evenveel enthousiasme aanschouwt en bewondert.

 

Via Nederland, langs de autowegen Breda-Arnhem-Apeldoorn, reden we over de A1-E30 Duistland binnen richting Osnabruck. Voor Osnabruck namen we de afslag E37 naar Bremen, om langs Bremen en Hamburg richting Lübeck te rijden tot aan Puttgarden om de veerboot te nemen naar Denemarken (Puttgarden - RØdbyHavn), overzetkosten waren ongeveer 56 €.

 

af en toe een bammeke...

de overtocht

 

Met onze auto de veerboot op voor een 45 minuten durende overtocht naar het Deense havenstadje Rodbyhavn. Tijdens onze vaart kwam een zilvermeeuw ons gezelschap houden. Deze vogel vloog minstens een halfuur met ons mee aan de luwzijde van de boot al zwevend zonder een enkele keer met zijn vleugels te slaan.

Het Deense landschap rolde aan onze ogen voorbij afwisselend met boomgroepen en akkerland.  De landbouwers zijn druk bezig het graan te oogsten nu de weersomstandigheden gunstig zijn. Grote graanakkers met evenzo grote graansilo’s.

 

Een oude mooie windmolen verschijnt voor het autoraam. Een prachtige molen uit de oude traditie en goed bewaard.

We volgden de E47 over Deens grondgebied en zijn gestopt nabij een natuurgebied omgeving Proesté  om de benen te strekken en nog wat te eten. De zee was er erg ruw. Knobbelzwanen, eidereenden en aalscholvers dobberden op het water. Een aalscholver kwam op een tiental meter zijn vleugels drogen.

 

Ten zuiden van Kopenhagen draaide onze chauffeur de E20 op voor de tocht verder naar Zweden.

De verbinding met Zweden is nu geen bootverbinding maar een vaste oeververbinding (brug). Echter wel tol te betalen: 32 €.

De twee landen zijn nu verbonden door een tunnel – brug  constructie en is enkele jaren geleden voltooid: De Öresundbrug,  een echt kunstwerk.
Het bruggedeelte heeft tevens een dubbeldek. Het bovendek is voor het autoverkeer en het onderdek voor de treinverbinding.
Aan de zijde van Denemarken duiken we eerst de lange tunnel in om 7 kilometer verder te stijgen naar de echte brug die ook nog 15 km lang is. In het midden van de brug op het hoogste  niveau is een hangbrug gebouwd om  de  scheepvaart vrije doorgang te geven.
Machtige steuntorens steken hoog  in de lucht om de  zeer dikke  trekkabels te ondersteunen.

  

 

Nog een honderd kilometer over Zweeds grondgebied alvorens we op onze bestemming aankwamen. De inschrijving op de camping verliep vlot. We kregen onze sleutel van het vakantiehuisje en een toegangskaart voor de auto en dan was het eerst uitpakken en nog een bammeke....

In de avond brachten we nog een bezoek aan Falsterbo en Skanör voor een verkenningstocht. In een restaurantje aan de haven bestelden we onze eerste Zweedse maaltijd.   Later zijn we langs de haven en strand gaan wandelen, kwestie van onze benen wat los te gooien na het lange stil zitten in de auto.

 

Verder langs het vennengebied veel groenpoot-  en zwarte ruiter, watersnip, witgatje, oeverloper.
Grote sternen en rosse grutto rustten aan de waterrand.

Bonte kraaien en enkele tapuiten zaten meer op het droge. Een bruine kiekendief zigzagde over dit weide en rietland.
Tussen de grazende runderen enkele tientallen gele kwikstaarten. In de avondschemering vertrokken honderden aalscholvers  naar hun slaapplaatsen. 

 

 

 

 

21 Augustus...
De volgende morgen was het nog zwaar bewolkt met een stormachtige wind uit het oosten en ongeveer 17 C graden. Tijdens ons ontbijt cirkelden een groep gierzwaluwen boven de bomen. Een late boomvalk ging ook nog richting zuiden.

Omstreeks 10 uur zaten we bij Nabben op ons stoeltje en laat ze nu maar komen. Maar het was gene vette !!

 

 

 

Foto12 roze spreeuw

 

 

Na de middag was het

 

 

 

 

Foto 13   zweeds landschap

 

 

 

 

 

Op 22 augustus...

was het  volle zon met zachte oostenwind en een temperatuur bij het ontbijt al 15 graden C.   Tijdens het ochtendeten cirkelden vele gierzwaluwen boven de bomen en enkele kruisbekken riepen in de berken.   Een wespendief kwam laag over zweven maar een sperwer had meer haast.   Dus ideaal weer om naar het heideveld te trekken voor lange dag met mogelijk veel en schone waarnemingen.   Om 9 uur stapten we met al ons materiaal naar het heideveld. Het was hiervoor dat we onze stoeltjes meegebracht hadden.

 

Al snel kwamen andere vogelaars ons gezelschap houden. Een groep vogelvrienden uit Zuidwest Vlaanderen had ook de weg naar Falsterbo gevonden.

Het was niet lang wachten op de eerste vliegende trekkers.

Heel in de verte laag over de heide een viertal bruine kiekendieven.

Zwevend op en neer kwamen de vogels dichterbij om achter ons de oversteek naar Denemarken te maken.

 

En dan een vlucht van 22 wespendieven omhoog draaiend boven de bossen om alzo op grote hoogte zwevend de zee onder zich te laten. 

Ook regelmatig enkele buizerd die de tocht naar het zuiden namen.

 

Plots groot beroering onder de vogelaars. Ene had een visarend gezien. Alle kijkers stonden in dezelfde richting en waarachtig een mooie visarend kwam gestaag aangevlogen.

Later werd heel in de verte nog drie visarenden gelijk gezien. Dat was wat.

 

Op deze mooie en warme dag draaiden ook groepen sperwers soms dertig in een bel. 

En weer sprong er iemand recht: ne blauwe kiek laag over d’hei.  Nééénééé … gene blauwe maar een grauwe kiekendief… met zijn donkere streep over de bovenvleugel.

En nog was het niet gedaan : een zwarte ooievaar boven het bos…...ja wadde.

 

Als er eentje honger had, dan hapte hij zijn boterham zo maar naar binnen terwijl de lucht afspeurend of op aanwijzing van anderen de vele rovers vlogen in hun massale vlucht naar hun winterkwartieren.

Toen drie kraanvogels gezien werden was het ook raak onder de vogelaars. De koffie bleef onaangeroerd, eerst die mooi grijze vogels bewonderen met hun lange nek.

 

Doch de grootste beroering was toen een Vlaamse vogelaar riep: een vliegende deure.

Hoog en pal over ons kwam die deur aanzweven. Een prachtige zeearend op weg naar voor hem betere oorden. Zolang de vogel te zien was werd hij gadegeslagen en bewonderd, zelf verticaal kijkend. Een beetje stijf in de nek, nie aan denken.

 

En nog twee raven draaiden boven ons rondjes. Toen een koekoek over kwam sprongen eveneens alle Vlamingen recht, voor hen iets zeldzaam, voor ons minder. Jaarlijks zitten er enkele koppels in de Kalmthoutse hei.

Nog feller sprong iedereen recht om te zien waar die geelgors was gaan zitten. De vogel was op een tiental meter in de hei neergestreken en alle fotografen erop af.

De vogel stoorde zich niet aan al dat geklik van die camera’s en zocht rustig naar onkruidzaadjes in het groen.

 

 

 

23 augustus was

zwaar bewolkt met vochtige lucht en mistig en daarbij geen wind. Temperatuur om de 14 graden C. We reden naar de veldpost Nabben. Eentonige grijze lucht aldaar.

Voor ons de baai met zijn vele en ondiepe slikken. Ideaal voor de steltlopers en allerlei watervogels. Links van ons was een groot golfterrein. Mooi geschoren grasplekken markeerden het speelveld en eveneens een ideaal speelplein voor bonte kraaien. De duinengordel omzoomt het golfterrein.

 

Toch enkele rovers die overtrokken richting de Deense kust. Een bruine kiekendief,  enkele wespendieven en een vijftal sperwers.

Onze bekende groep West Vlamingen waren ook komen opdagen en met zijn allen de grote baai afspeurend. Een vlucht bonte strandlopers kwam aanvliegen en stortte zich in de waterrand. Iemand riep een breedbekstrandloper daar tussen. Elke vogel werd bekeken tot we die bijzondere in beeld hadden. Waarachtig dat was het, een mooie kleine strandloper met lichte strepen over de kop, zoals bij een watersnip.

Vele meeuwen vlogen af en aan tot plots enkele afwijkende silhouetten gezien werden; vier kleine jagers kwamen langs vliegen.

Nog andere vogels werden gezien zoals: zwarte ruiter, drieteenstrandloper en overal  bontbekplevieren  op de droge waterkant.

Nog een bijzondere waarneming, twee grauwe franjepoten plukten insecten van het wateroppervlak.

 

Aan de Kolabacken naast de parking werd ons tafeltje uitgeklapt voor onze picknick..

Achter ons in een struik vonden we vier grauwe klauwieren samen met een draaihals. De vogels graaiden af en toe een insect uit de lucht en gingen terug op uitkijk zitten.

De draaihals draaide eventjes zijn kop scheef naar ons en verdween terug tussen de bladeren.

 

In de namiddag reden we richting het kerkje van Skanör waarachter een mooi en drassig weideland gelegen is. Dit was het gebied Knävängen; een nat gebied met vele oranje bloemen in de waterplassen. Ik vermoed de veenwortel.

Een Zweedse vogelkenner (Aron Andersson assistent van DE Nils Kjellén) kwam ons nog gezelschap houden.

 

 

Spiedend over de natte weilanden; honderden gele kwikstaarten wipten op en neer zelfs enkelen met een zwarte kop, de Noorse variant.

Aan de andere kant van de wei massa’s  spreeuwen, kieviten en kemphanen. Enkele duizenden vogels pikten en kwetterden dat het een lust was……………

 

 

 

24 augustus...

het weer was niet al te best, eerst half bewolkt met zachte zuidoosten wind en een temperatuur van 16 graden, later overgaan in volledige bewolking met mist. Bij dit weer was de beste plaats voor vogelwaarnemingen Nabben dachten we. Tijdens onze verplichte wandeling door de duinen naar het observatiepunt, zo’n  kleine kilometer, kwam een bruine kiekendief overvliegen en een sperwer sloop door de duinen. Een gekraagde roodstaart zat op uitkijk in een rozenstruik. Over de zandrug trokken enkele wespendieven richting Denemarken. Een oeverloper vloog zigzaggend over het water. Op de zandplaat zaten vele krijsende kokmeeuwen en twee waren een zwaar duel aan het uitvechten. Schreeuwend en snavelpikkend gingen de vogels elkaar te lijf.   Een eenzame kanoet tussen de rosse grutto’s liep samen met enkele kluten door het ondiepe water. Vele eenden rustten in het lage groen waar ook slechts vijf scholeksters  hun veren poetsten. Ver in zee speelden twee zeehonden in de golven; kopje boven; kopje onder.

 

Over de duinrand vlogen grote groepen lawaaierige gele kwikstaarten richting het open water voor de grote oversteek, evenals zwermen boerenzwaluwen. Een fazanthaan wandelde rustig rond onverschillig alsof hij die vogelaars dagelijks ziet staren. Verschillende vlinders – klein koolwitje –vlogen al dansend van rozenstruik naar rozenstruik.

 

 

Op de middag gingen we terug naar de heidevlakte nabij de camping om daar in de warme heiige lucht onze boterhammen te verorberen. De muggen waren natuurlijk ook van de partij. Vervelend… vervelend.. vervelend en nog eens vervelende muggen. Zo’n agressieve beesten heb ik nog nooit meegemaakt. Insmeren met muggenmelk hielp eventjes en dan waren die ambetanterikken daar terug. In de drassige heide kweekten zij ook zo massaal. Duizenden van dat klein grut zoemden rond onze hoofden. In de verte aan de bosrand staat een uitkijktoren. We zijn er eens naartoe geweest maar het was vluchten voor de muggen.     En als de zon eventjes  haar stralen door de wolken stak was deze kleine vuurvlinder erbij om te zonnen.

 

In de namiddag trokken we naar het strand en het natuurgebied nabij de haven Hovbacken. Dit droge duingebied is een strook zandvlakte tussen de zee en een grote brede kreek. Voor het havengebied staat een oude gerenoveerde windmolen.

Het werd een fikse wandeling, links de badhuisjes  en rechts oude dennenbossen gevormd en gekraakt  door de  zeewinden. Aan de zeekant, achter de rietkraag, stonden alle badhuisjes netjes op een rij. Hier en daar was een doorgang door het riet naar de golven.

 

Een grauwe vliegenvanger pikte insecten uit de lucht  en een bonte vliegenvanger verdween tussen de bladeren. In de grazige vlakte vluchtte een drietal tapuiten voor  ons uit en enkele paapjes staarden naar ons vanop een grote stengel. Drie blauwe reigers liepen door  een geul en nog een bruine kiekendief klapwiekte  links  en  rechts over de ruigte afzoekend naar prooi. 

 

 

 

zaterdag 25 augustus... 

was het zwaar bewolkt met af en toe een beetje motregen. Er stond een strakke westen wind met een  temperatuur van bij  de 13 graden.

In de voormiddag zijn we Falsterbo dorp gaan verkennen en na de middag vertrokken we voor een zoektocht naar de steenarend in de heuvels van het binnenland.

We reden richting Malmö om dan af te draaien en met de E65 naar Ystad. Voor Ystad de hoofdweg 19 naar Tomelilla gevolgd en op deze weg de afslag Högestad opgedraaid. Enkele graanboeren waren aan het oogsten. Vele rode wouwen maakten hier dankbaar gebruik van om op de kale graanvelden naar muizen te zoeken. Tientallen vogels werden waargenomen. En een drietal bruine kiekendieven waren ook van de partij. Volgens een lokale vogelaar is dit elk jaar, na de graanoogst eind augustus, zo in trek voor de roofvogels.

 

Wat verder in een rivierdal vonden we de plek van de steenarend. Aan de overkant in de dichte houtwal daar had een steenarend gebroed. Het was geduldig wachten of al dan niet deze majestueuze vogel zou verschijnen. Nog andere Vlamingen waren ook aanwezig voor deze vogel.

 

We hadden echt geluk deze keer: met zware vleugelslag kwam de jonge steenarend aangevlogen en zweefde hij vol fierheid zijn rondjes boven onze hoofden… jawadde.

De witte polsvlekken en witte staart waren goed te zien.

 

 

 

Uiteindelijk kwamen pa en ma er ook bij. Drie van deze vliegende deuren cirkelden boven de bossen om uiteindelijk neer te strijken op een dorre boomtak.   De jonge vogel had nog zijn witte sokken aan en één van de oudervogel zat wat verder.

 

Op de terugweg namen we voor Svedala  de afslag Anderslöv om  het Börringe meer te overzien opzoek naar de zeearend en visarend.

Van een Deense groep vogelvrienden hadden we gehoord dat in de vroege avond daar arenden rond cirkelden. In de wegberm, omgeving van het meer, de auto geparkeerd om dan over het erf van een boerderij via een veldweg naar het meer te gaan. Van boven op de heuvelrug overschouwden wij het meer.

 

En jawel, na enige tijd zweefden twee zeearenden groots boven de bomen. Machtig  en prachtig die grote vogels. En later kwam nog een visarend aanvliegen zoekend naar prooi.

De vogel verdween even achter de bomen  en als hij terug erboven kwam had hij waarachtig een vis in zijn klauwen. Die visvangst hebben  we niet mogen zien; spijtig.

 

 

zondag 26 augustus... 

Deze laatste zondag van augustus is voor de Zweedse vogelliefhebbers een bijzondere dag.

Het is de vogelkijkdag op de heidevlakte, the Heath bij de camping: honey buzzardday.  

 

 

 

Aan de vuurtoren is ook een ringstation gevestigd en in de voormiddag gingen we daar luisteren over het hoe en waarom van het nut van het vogel ringen.

In de namiddag zijn we naar het heideveld gegaan waar een grote bijeenkomst was van vogelliefhebbers.  

Het is een grote drukte op de heide. De omroeper heeft daar enkele uren staan babbelen, in het Zweeds natuurlijk waar we geen jota van verstonden.

 

Achter ons , onder de bomen, stonden de kraampjes van de grote merken voor verrekijkers en telescopen; zoals Leica, Swarosvky en Zeiss.

 

 

Honderden!! liefhebbers speurden in de lucht op zoek naar die bijzondere vliegers. Deze lieten, zeker door dit warme weer met veel thermiek, niet lang op zich wachten. Meer dan honderd wespendieven hebben we in de namiddag geteld soms in groepen van een dertigtal vogels, zelfs één groep van een 70-tal.

 

Na ons vieruurtje dachten we nog een goeie wandeling te maken in het natuurgebied Skanörs Ljung waartoe ook het heideveld behoort van de vogelwaarnemingen. Dit gebied gelegen ten zuiden van onze parking is vele hectaren groot met uitgestrekte heidevlakten en grote graslanden en waterplassen, aan de rand van de zee.

In de wei keken de grote roodharige runderen ons een beetje onverschillig aan.

In het korte gras foerageerden wel 4 tapuiten. Ze vlogen voor ons uit en telkens gingen de vogels op een verhoogde graspol zitten om ons goed te kunnen gadeslaan. Bonte kraaien krijste in het groen en tussen de koeien liepen veel gele kwikken rond.

 

 

 

maandag 27 augustus... 

onze laatste volle dag hier in Falsterbo. Dus vandaag een prima plaats uitkiezen voor onze laatste waarnemingen. Mogelijk was vandaag de uitkijkpost Nabben nog het best geschikt. Vanaf de parking aan Kolabacken nog een fikse wandeling naar de vogelpost door de duinen. De zee was geweldig ruw bij deze strakke westenwind. De anders kalme zee werd opgezweept en felle schuimkoppen rolden over het water.

Er was geen mist boven het water, allemaal weggewaaid, en daardoor konden wij over de zee, heel in de verte, de horizon bemerken. De kust van Denemarken lag als een donkere streep op het water. Door dit open weer was er vermoedelijk veel vogeltrek. I n de vroege voormiddag zaten wel duizend gele kwikstaarten en boerenzwaluwen op de groene vlakte  de “green”   van het golfterrein, rustend voor de grote oversteek. Na een halfuurtje opvliegend en luid kwetterend aan de lange vlucht beginnend. In een lange sliert fladderend, honderden vogels, laag over het water richting Denemarken.

 

 

 Meer dan honderd wespendieven werden geteld. De grootste groep telde achtendertig vogels.

 

 

 

In de late namiddag brachten we een bezoek aan het drassige land nabij Höllviken,het L.Hammar nas. Het waaide nog steeds fel. Over de ruwe zee bemerkten we naar het noorden toe de grote lange brug genaamd de Öresundbrug.

.

 

Tijdens onze wandeling door dit natte grasland vluchtten de grauwe ganzen weg; Zo’n tweehonderd  klapten op vanuit het drassige groen. Wat verder in het water wel zeshonderd witte vlekken: knobbelzwanen. Ik heb ze geteld.

 

 

dinsdag 28 augustus...  

de dag van onze terugreis naar de thuishaven. Dus na het ontbijt inpakken,het verblijf opkuisen uitschrijven en starten voor de lange tocht.

Ons afscheid aan zweden ging gepaard met een fikse onweersbui tijdens de eerste uren van de terugreis.

 

 

 

 

Het  was een heel bijzondere en aangename vogeltocht naar Falsterbo met mooie en prachtige vogelwaarnemingen.