| Een scholekster, meneer (Haematopus ostralegus) | ||
|
Met deze woorden eindigde het artikel over Geocaching in onze vorige Korhaan.
Ik had al een vermoeden dat
een koppeltje Scholeksters zich ging nestelen in 't Spijkerbroekje.
Ze kozen een pas geknotte
els uit, ruim 1,5 m boven de grond. In de knoestige kop was er door de jaren
heen een mooi kuiltje ontstaan met wat vermolmd hout als bodem. Ideaal om er
eieren in te leggen en uit te broeden. Zo dachten pa en ma Scholekster .
De ouders wisselen elkaar
af bij het broeden, dat ongeveer 26 à 28 dagen in beslag neemt. Ik kwam regelmatig een kijkje nemen; ik ben tenslotte toch de conservator, “de behoeder”. De laatste dagen voor het "kippen" (uitkomern van de eieren) stopte ik dagelijks even als ik van mijn werk kwam. De vogel verliet een poosje het nest en ik kon vanop afstand de eieren zien liggen. Het werd ook steeds groener rond het nest, want de els begon nieuwe scheuten te krijgen.
Enkele dagen voor het uitkomen van de eieren heeft een onverlaat uit de buurt een einde gemaakt aan het mooie verhaal. Ik heb, toen ik daar passeerde met de fiets, twee personen door het tegenover liggend perceel richting Spijkerbroekje zien stappen. Volgens mij was het een grootvader met zijn kleinkind, personen die alles wat in hun buurt ligt, als hun territorium beschouwen. Het is een oude kwaal die maar niet geneest. Het kind moet hier een les krijgen in het respecteren van de natuur. Kijken mag, maar aankomen niet !
De nestkasten voor onze
kleine zangvogels werden ook geopend.
Kan je niet gewoon komen
kijken naar de jonge vogels ?
Van een bezorgde
conservator.
|
||
|
[home][contact] |
||